జయదేవుని అష్టపదులలో ఏడవ
కీర్తన: మామియం చలిత/ హరి హరి
రాగం: భూపాలం
తాళం: చాపు తాళ
రచయిత: భక్త జయదేవ్
భాష: సంస్కృతం
జయదేవుని అష్టపదులలో ఏడవ కీర్తన
Jāyādēva Ashtāpādī seventh kirtan
జయదేవుని అష్టపదులలో ఏడవ కీర్తన
Jayadeva Astapadi seventh kirtan
ఈ కీర్తనను ఇక్కడ వినండి
జయదేవుని అష్టపదులలో ఏడవ కీర్తన
"మామియం చలిత/ హరి హరి" సాహిత్యం
శ్లోకంఇటస్తతః తామనుసృత్య రాధికామ్అనంగ బాణ వ్రణ ఖిన్న మానసః |
కృతానుతాపః స కలింద నందినీ
తటాంత కుంజే విషసాద మాధవః ||
పల్లవి
మామియం చలితా విలోక్య వృతం వధూ-నిచయేన
సాపరాధతయా మయాపి న వారితాతిభయేన |
హరి హరి హతాదరతయా సా గతా కుపితేవ || ||హరి హరి||
చరణం 1
కిం కరిష్యతి కిం వదిష్యతి సా చిరం విరహేణ |కిం ధనేన జనేన కిం మమ జీవితేన గృహేణ || ||హరి హరి||
చరణం 2చింతయామి తదాననం కుటిల-భ్రు-కోపభరేణ |
శోణ-పద్మమివోపరి భ్రమతాకులం భ్రమరేణ || ||హరి హరి||
చరణం 3తామహం హృది సంగతామ్ అనీశం భృశం రమయామి |
కిం వనే’నుసరామి తామిహ కిం వృథా విలపామి || ||హరి హరి||
చరణం 4
తన్వి ఖిన్నమసూయయా హృదయం తవాకలయామి |తన్న వేద్మి కుతో గతాసి న తేన తే’నునయామి || ||హరి హరి||
చరణం 5దృశ్యసే పురతో గతాగతమేవ మే విదధాసి |కిం పురేవ ససంభ్రమం పరిరంభణం న దదాసి || ||హరి హరి||
చరణం 6క్షమ్యతాం అపరం కదాపి తవేదృశం న కరోమి |
దేహి సుందరి దర్శనం మమ మన్మథేన దునోమి || ||హరి హరి||
చరణం 7వర్ణితం జయదేవకేన హరేరిదం ప్రవణేన |
కిందు-బిల్వ-సముద్ర-సంభవ-రోహిణీ-రమణేన || ||హరి హరి|| .
ఇటస్తతః తామనుసృత్య రాధికామ్
కృతానుతాపః స కలింద నందినీ
తటాంత కుంజే విషసాద మాధవః ||
పల్లవి
మామియం చలితా విలోక్య వృతం వధూ-నిచయేన
సాపరాధతయా మయాపి న వారితాతిభయేన |
హరి హరి హతాదరతయా సా గతా కుపితేవ || ||హరి హరి||
కిం కరిష్యతి కిం వదిష్యతి సా చిరం విరహేణ |
శోణ-పద్మమివోపరి భ్రమతాకులం భ్రమరేణ || ||హరి హరి||
కిం వనే’నుసరామి తామిహ కిం వృథా విలపామి || ||హరి హరి||
తన్వి ఖిన్నమసూయయా హృదయం తవాకలయామి |
దేహి సుందరి దర్శనం మమ మన్మథేన దునోమి || ||హరి హరి||
కిందు-బిల్వ-సముద్ర-సంభవ-రోహిణీ-రమణేన || ||హరి హరి|| .
Jāyādēva Ashtāpādī seventh kirtan
"Māmiyaṁ calita/hari hari" in phōnīks
Hymnitastatas-tāmanusṛtya rādhikāmanaṅga-bāṇa-vraṇa-khinna-mānasaḥ |kr̥tānutāpaḥ sa kalinda-nandinī-taṭānta-kun̄jē viṣasāda mādhavaḥ ||
PallaviMāmiyaṁ calitā vilōkya vr̥taṁ vadhū-nicayēna |sāparādhatayā mayāpi na vāritātibhayēna ||hari hari hatādaratayā sā gatā kupitēva ||
Verse 1Kiṁ kariṣyati kiṁ vadiṣyati sā ciraṁ virahēṇa |kiṁ dhanēna janēna kiṁ mama jīvitēna gr̥hēṇa || ||hari hari||
Verse 2Cintayāmi tadānanaṁ kuṭila-bhru-kōpabharēṇa |śōṇa-padmamivōpari bhramatākulaṁ bhramarēṇa || ||hari hari||
Verse 3Tāmahaṁ hr̥di saṅgatām anīśaṁ bhr̥śaṁ ramayāmi |kiṁ vanē’nusarāmi tāmiha kiṁ vr̥thā vilapāmi || ||hari hari||
Verse 4Tanvi khinnamasūyayā hr̥dayaṁ tavākalayāmi |tanna vēdmi kutō gatāsi na tēna tē’nunayāmi || ||hari hari||
Verse 5Dr̥śyasē puratō gatāgatamēva mē vidadhāsi |kiṁ purēva sasambhramaṁ parirambhaṇaṁ na dadāsi || ||hari hari||
Verse 6Kṣamyatāṁ aparaṁ kadāpi tavēdr̥śaṁ na karōmi |dēhi sundari darśanaṁ mama manmathēna dunōmi || ||hari hari||
Verse 7Varṇitaṁ jayadēvakēna harēridaṁ pravaṇēna |kinda-bilva-samudra-sambhava-rōhiṇī-ramaṇēna || ||hari hari||
Hymn
itastatas-tāmanusṛtya rādhikām
anaṅga-bāṇa-vraṇa-khinna-mānasaḥ |
kr̥tānutāpaḥ sa kalinda-nandinī-
taṭānta-kun̄jē viṣasāda mādhavaḥ ||
Māmiyaṁ calitā vilōkya vr̥taṁ vadhū-nicayēna |
sāparādhatayā mayāpi na vāritātibhayēna ||
hari hari hatādaratayā sā gatā kupitēva ||
Verse 1
Kiṁ kariṣyati kiṁ vadiṣyati sā ciraṁ virahēṇa |
kiṁ dhanēna janēna kiṁ mama jīvitēna gr̥hēṇa || ||hari hari||
Verse 2
Cintayāmi tadānanaṁ kuṭila-bhru-kōpabharēṇa |
śōṇa-padmamivōpari bhramatākulaṁ bhramarēṇa || ||hari hari||
Verse 3
Tāmahaṁ hr̥di saṅgatām anīśaṁ bhr̥śaṁ ramayāmi |
kiṁ vanē’nusarāmi tāmiha kiṁ vr̥thā vilapāmi || ||hari hari||
Verse 4
Tanvi khinnamasūyayā hr̥dayaṁ tavākalayāmi |
tanna vēdmi kutō gatāsi na tēna tē’nunayāmi || ||hari hari||
Verse 5
Dr̥śyasē puratō gatāgatamēva mē vidadhāsi |
kiṁ purēva sasambhramaṁ parirambhaṇaṁ na dadāsi || ||hari hari||
Verse 6
Kṣamyatāṁ aparaṁ kadāpi tavēdr̥śaṁ na karōmi |
dēhi sundari darśanaṁ mama manmathēna dunōmi || ||hari hari||
Verse 7
Varṇitaṁ jayadēvakēna harēridaṁ pravaṇēna |
kinda-bilva-samudra-sambhava-rōhiṇī-ramaṇēna || ||hari hari||
జయదేవుని అష్టపదులలో ఏడవ కీర్తన
"మామియం చలిత/ హరి హరి" అనువాదం తెలుగులో
శ్లోకంఇటస్తతః తామనుసృత్య రాధికామ్
అనంగ-బాణ-వ్రణ-ఖిన్న-మానసః |
కృతానుతాపః స కలింద-నందినీ-
తటాంత-కుంజే విషసాద మాధవః ||అనువాదంశ్రీకృష్ణుడు మన్మథుని బాణాలకు గురై, రాధాదేవికి కలిగించిన బాధకుపశ్చాత్తాపపడెను. ఆమెను వెతుకుతూ, ఆయన వృందావనములో ఇటు అటు సంచరించెను. చివరికి, యమునా నదీ తీరంలో ఉన్న ఒక కుఞ్జమందు దిగులుతో ఆసీనుడైయుండెను.
పల్లవిమామియం చలిత విలోక్య వృతం వధూ-నిచయేన |
సాపరాధతయా మయాపి న వారితాతిభయేన ||
హరి హరి హతాదరతయా సా గతా కుపితేవఅనువాదంరాధా నన్ను ఇతర గోపికలతో క్రీడించుచున్నదిగా దర్శించి,కోపంతో వెళ్లిపోయెను. నాలో దోషభావము ఉన్నందున,ఆమెను అడ్డుకోవడానికి నేను భయపడిపోయాను. అయ్యో ఆమె నాపై గౌరవాన్ని కోల్పోయింది. ఆమె అత్యంత కోపంతోకనిపిస్తోంది.
చరణం 1కిం కరిష్యతి కిం వదిష్యతి సా చిరం విరహేణ |
కిం ధనేన జనేన కిం మమ జీవితేన గృహేణ ||అనువాదంవిరహ భావనతో బాధపడుతూ ఉన్నప్పుడు, ఆమె మరేదైనాచేయగలదా? ఆమె ఏమి చెప్పగలదో? రాధా నా కోసం లేకుంటే, సంపద, గృహం, ప్రజలు మరియు నా జీవితం ఏ ప్రయోజనాన్ని కలిగించగలవు?
చరణం 2చింతయామి తదాననం కుటిల-భ్రు-కోపభరేణ |
శోణ-పద్మమివోపరి భ్రమతాకులం భ్రమరేణ ||అనువాదంనేను ఆమె ముఖాన్ని మాత్రమే ధ్యానిస్తున్నాను. ఆమె వంకర భ్రువుల్లోతీవ్రమైన కోపం కనిపిస్తోంది. అది, సుందరమైన ఎర్ర తామరపుష్పాన్ని చుట్టుముట్టిననలుపు తేనెటీగలవంటి దృశ్యాన్ని తలపిస్తోంది.
చరణం 3తామహం హృది సంగతామ్ అనీశం భృశం రమయామి |
కిం వనే’నుసరామి తామిహ కిం వృథా విలపామి ||అనువాదంనేను రాధను అడవిలో వెతుకుతూ విలపించుట ఏమిటి? ఆమె నా హృదయంలోనే నివసిస్తున్నది కాబట్టి, నేను ఆమెను సంతోషింపజేయగలను.
చరణం 4తన్వి ఖిన్నమసూయయా హృదయం తవాకలయామి |తన్న వేద్మి కుతో గతాసి న తేన తే’నునయామి ||అనువాదంఓ సుందరి రాధే! నా అసభ్యమైన ప్రవర్తనతోనే నీవుమనస్తాపం చెందినట్లుగా అనిపిస్తోంది. లేనిచో, నీవు నన్నువిడిచిపెట్టిపోను. నీకు మ్రొక్కి వేడుకుంటున్నాను, దయచేసి నన్ను క్షమించు.
చరణం 5దృశ్యసే పురతో గతాగతమేవ మే విదధాసి |కిం పురేవ ససంభ్రమం పరిరంభణం న దదాసి ||అనువాదం
నేను నిన్ను నా ఎదుటనే చూస్తున్నాను. నీవు వచ్చి మాయమవుతున్నావు.ఓ రాధే! గతంలోలాగే ఆనందోత్సాహంతో నన్ను ఆలింగనం చేయడానికిఎందుకు సంకోచిస్తున్నావు?"
చరణం 6క్షమ్యతాం అపరం కదాపి తవేదృశం న కరోమి |
దేహి సుందరి దర్శనం మమ మన్మథేన దునోమి ||అనువాదం
ఓ రాధే! నా అపరాధాన్ని క్షమించు. ఇకపై అటువంటి తప్పును ఎప్పటికీ చేయను. దయచేసి నా ముందు ప్రత్యక్షమవు. మన్మథుడు నన్ను తీవ్రంగా బాధిస్తున్నాడు.
చరణం 7వర్ణితం జయదేవకేన హరేరిదం ప్రవణేన |
కిందు-బిల్వ-సముద్ర-సంభవ-రోహిణీ-రమణేన || అనువాదంబిందు బిల్వ వంశంలో జన్మించిన కవి జయదేవుడు,చంద్రుడు నక్షత్రాలతో కూడిన ఆకాశాన్ని ప్రకాశింపజేసినట్లుగా,తన వంశాన్ని మహిమాన్వితంగా చేసెను. ఆయన పరమభక్తితోరాధాప్రతి కృష్ణుని ప్రేమను వర్ణించెను.
శ్లోకం
ఇటస్తతః తామనుసృత్య రాధికామ్
అనంగ-బాణ-వ్రణ-ఖిన్న-మానసః |
కృతానుతాపః స కలింద-నందినీ-
తటాంత-కుంజే విషసాద మాధవః ||
అనంగ-బాణ-వ్రణ-ఖిన్న-మానసః |
కృతానుతాపః స కలింద-నందినీ-
తటాంత-కుంజే విషసాద మాధవః ||
అనువాదం
శ్రీకృష్ణుడు మన్మథుని బాణాలకు గురై, రాధాదేవికి కలిగించిన బాధకు
పశ్చాత్తాపపడెను. ఆమెను వెతుకుతూ, ఆయన వృందావనములో
ఇటు అటు సంచరించెను. చివరికి, యమునా నదీ తీరంలో ఉన్న
ఒక కుఞ్జమందు దిగులుతో ఆసీనుడైయుండెను.
పల్లవి
మామియం చలిత విలోక్య వృతం వధూ-నిచయేన |
సాపరాధతయా మయాపి న వారితాతిభయేన ||
హరి హరి హతాదరతయా సా గతా కుపితేవ
సాపరాధతయా మయాపి న వారితాతిభయేన ||
హరి హరి హతాదరతయా సా గతా కుపితేవ
అనువాదం
రాధా నన్ను ఇతర గోపికలతో క్రీడించుచున్నదిగా దర్శించి,
కోపంతో వెళ్లిపోయెను. నాలో దోషభావము ఉన్నందున,
ఆమెను అడ్డుకోవడానికి నేను భయపడిపోయాను. అయ్యో
ఆమె నాపై గౌరవాన్ని కోల్పోయింది. ఆమె అత్యంత కోపంతో
కనిపిస్తోంది.
చరణం 1
కిం కరిష్యతి కిం వదిష్యతి సా చిరం విరహేణ |
కిం ధనేన జనేన కిం మమ జీవితేన గృహేణ ||
కిం ధనేన జనేన కిం మమ జీవితేన గృహేణ ||
అనువాదం
విరహ భావనతో బాధపడుతూ ఉన్నప్పుడు, ఆమె మరేదైనా
చేయగలదా? ఆమె ఏమి చెప్పగలదో? రాధా నా కోసం లేకుంటే,
సంపద, గృహం, ప్రజలు మరియు నా జీవితం ఏ ప్రయోజనాన్ని కలిగించగలవు?
చరణం 2
చింతయామి తదాననం కుటిల-భ్రు-కోపభరేణ |
శోణ-పద్మమివోపరి భ్రమతాకులం భ్రమరేణ ||
శోణ-పద్మమివోపరి భ్రమతాకులం భ్రమరేణ ||
అనువాదం
నేను ఆమె ముఖాన్ని మాత్రమే ధ్యానిస్తున్నాను. ఆమె వంకర భ్రువుల్లో
తీవ్రమైన కోపం కనిపిస్తోంది. అది, సుందరమైన ఎర్ర తామరపుష్పాన్ని చుట్టుముట్టిన
నలుపు తేనెటీగలవంటి దృశ్యాన్ని తలపిస్తోంది.
చరణం 3
తామహం హృది సంగతామ్ అనీశం భృశం రమయామి |
కిం వనే’నుసరామి తామిహ కిం వృథా విలపామి ||
కిం వనే’నుసరామి తామిహ కిం వృథా విలపామి ||
అనువాదం
నేను రాధను అడవిలో వెతుకుతూ విలపించుట ఏమిటి?
ఆమె నా హృదయంలోనే నివసిస్తున్నది కాబట్టి,
నేను ఆమెను సంతోషింపజేయగలను.
చరణం 4
తన్వి ఖిన్నమసూయయా హృదయం తవాకలయామి |
తన్న వేద్మి కుతో గతాసి న తేన తే’నునయామి ||
అనువాదం
ఓ సుందరి రాధే! నా అసభ్యమైన ప్రవర్తనతోనే నీవు
మనస్తాపం చెందినట్లుగా అనిపిస్తోంది. లేనిచో, నీవు నన్ను
విడిచిపెట్టిపోను. నీకు మ్రొక్కి వేడుకుంటున్నాను, దయచేసి నన్ను క్షమించు.
చరణం 5
దృశ్యసే పురతో గతాగతమేవ మే విదధాసి |
కిం పురేవ ససంభ్రమం పరిరంభణం న దదాసి ||
అనువాదం
నేను నిన్ను నా ఎదుటనే చూస్తున్నాను. నీవు వచ్చి మాయమవుతున్నావు.
నేను నిన్ను నా ఎదుటనే చూస్తున్నాను. నీవు వచ్చి మాయమవుతున్నావు.
ఓ రాధే! గతంలోలాగే ఆనందోత్సాహంతో నన్ను ఆలింగనం చేయడానికి
ఎందుకు సంకోచిస్తున్నావు?"
చరణం 6
క్షమ్యతాం అపరం కదాపి తవేదృశం న కరోమి |
దేహి సుందరి దర్శనం మమ మన్మథేన దునోమి ||
దేహి సుందరి దర్శనం మమ మన్మథేన దునోమి ||
అనువాదం
ఓ రాధే! నా అపరాధాన్ని క్షమించు. ఇకపై అటువంటి
ఓ రాధే! నా అపరాధాన్ని క్షమించు. ఇకపై అటువంటి
తప్పును ఎప్పటికీ చేయను. దయచేసి నా ముందు ప్రత్యక్షమవు.
మన్మథుడు నన్ను తీవ్రంగా బాధిస్తున్నాడు.
చరణం 7
వర్ణితం జయదేవకేన హరేరిదం ప్రవణేన |
కిందు-బిల్వ-సముద్ర-సంభవ-రోహిణీ-రమణేన ||
కిందు-బిల్వ-సముద్ర-సంభవ-రోహిణీ-రమణేన ||
అనువాదం
బిందు బిల్వ వంశంలో జన్మించిన కవి జయదేవుడు,
చంద్రుడు నక్షత్రాలతో కూడిన ఆకాశాన్ని ప్రకాశింపజేసినట్లుగా,
తన వంశాన్ని మహిమాన్వితంగా చేసెను. ఆయన పరమభక్తితో
రాధాప్రతి కృష్ణుని ప్రేమను వర్ణించెను.
Jayadeva Astapadi seventh kirtan
"Māmiyaṁ calita/hari hari" English Translation
Hymn
itastatas-tāmanusṛtya rādhikāmanaṅga-bāṇa-vraṇa-khinna-mānasaḥ |kr̥tānutāpaḥ sa kalinda-nandinī-taṭānta-kun̄jē viṣasāda mādhavaḥ ||
Translation
Sri Krishna was struck by Manmadha's arrows and regretted hurting Radha. He wandered all overBrindavana searching for her. Finally, he sat sorrowfully ina small hut by the Yamuna River.
Pallavi
Māmiyaṁ calitā vilōkya vr̥taṁ vadhū-nicayēna |sāparādhatayā mayāpi na vāritātibhayēna ||hari hari hatādaratayā sā gatā kupitēva ||Translation
Radha saw me playing with other Gopikas and walked away in anger.Since I was at fault, I was too afraid to stop her. Oops, she no longer respects me. She looks extremely upset.
Verse 1
Kiṁ kariṣyati kiṁ vadiṣyati sā ciraṁ virahēṇa |kiṁ dhanēna janēna kiṁ mama jīvitēna gr̥hēṇa || Translation
When she is suffering from the pain of separation, what else can she do? What can she say? What is the value of wealth, home, friends, or even .my life if Radha is not with me?
Verse 2
Cintayāmi tadānanaṁ kuṭila-bhru-kōpabharēṇa |śōṇa-padmamivōpari bhramatākulaṁ bhramarēṇa || Translation
I can only think of her face. I see intense anger in her arched eyebrows. They look like black bees circling a beautiful red lotus.
Verse 3
Tāmahaṁ hr̥di saṅgatām anīśaṁ bhr̥śaṁ ramayāmi |kiṁ vanē’nusarāmi tāmiha kiṁ vr̥thā vilapāmi || Translation
Why am I crying and looking for Radha in the forest?I can make her happy because she lives in my heart.
Verse 4
Tanvi khinnamasūyayā hr̥dayaṁ tavākalayāmi |tanna vēdmi kutō gatāsi na tēna tē’nunayāmi || Translation
Oh lovely Radha, I feel that you are upset because ofmy harsh behavior. Otherwise, you wouldn't have left me.I beg for your forgiveness and bow before you.
Verse 5
Dr̥śyasē puratō gatāgatamēva mē vidadhāsi |kiṁ purēva sasambhramaṁ parirambhaṇaṁ na dadāsi ||Translation
I see you right in front of me. You appear but then vanish.Why don’t you hug me with joy like you used to?
Verse 6
Kṣamyatāṁ aparaṁ kadāpi tavēdr̥śaṁ na karōmi |dēhi sundari darśanaṁ mama manmathēna dunōmi || Translation
Oh Radha, forgive me for my mistake. I will never do sucha thing again. Please show yourself to me. Manmadha is troubling me.
Verse 7
Varṇitaṁ jayadēvakēna harēridaṁ pravaṇēna |kinda-bilva-samudra-sambhava-rōhiṇī-ramaṇēna || Translation
Poet Jayadeva, born in the 'Bindu Bilva' lineage, brought great honor to his family, just as the moon lightsup a sky full of stars. With deep devotion, he beautifully describes Krishna's love for Radha.
Hymn
itastatas-tāmanusṛtya rādhikām
anaṅga-bāṇa-vraṇa-khinna-mānasaḥ |
kr̥tānutāpaḥ sa kalinda-nandinī-
taṭānta-kun̄jē viṣasāda mādhavaḥ ||
Translation
Sri Krishna was struck by Manmadha's arrows
Sri Krishna was struck by Manmadha's arrows
and regretted hurting Radha. He wandered all over
Brindavana searching for her. Finally, he sat sorrowfully in
a small hut by the Yamuna River.
Pallavi
Māmiyaṁ calitā vilōkya vr̥taṁ vadhū-nicayēna |
sāparādhatayā mayāpi na vāritātibhayēna ||
hari hari hatādaratayā sā gatā kupitēva ||
TranslationRadha saw me playing with other Gopikas and walked away in anger.
Since I was at fault, I was too afraid to stop her. Oops, she no longer
respects me. She looks extremely upset.
Verse 1
Kiṁ kariṣyati kiṁ vadiṣyati sā ciraṁ virahēṇa |
kiṁ dhanēna janēna kiṁ mama jīvitēna gr̥hēṇa ||
TranslationWhen she is suffering from the pain of separation, what else can she do?
What can she say? What is the value of wealth, home, friends, or even .
my life if Radha is not with me?
Verse 2
I can only think of her face. I see intense anger in
Cintayāmi tadānanaṁ kuṭila-bhru-kōpabharēṇa |
śōṇa-padmamivōpari bhramatākulaṁ bhramarēṇa ||
TranslationI can only think of her face. I see intense anger in
her arched eyebrows. They look like black bees
circling a beautiful red lotus.
Verse 3
Tāmahaṁ hr̥di saṅgatām anīśaṁ bhr̥śaṁ ramayāmi |
kiṁ vanē’nusarāmi tāmiha kiṁ vr̥thā vilapāmi ||
TranslationWhy am I crying and looking for Radha in the forest?
I can make her happy because she lives in my heart.
Verse 4
Tanvi khinnamasūyayā hr̥dayaṁ tavākalayāmi |
tanna vēdmi kutō gatāsi na tēna tē’nunayāmi ||
TranslationOh lovely Radha, I feel that you are upset because of
my harsh behavior. Otherwise, you wouldn't have left me.
I beg for your forgiveness and bow before you.
Verse 5
Dr̥śyasē puratō gatāgatamēva mē vidadhāsi |
kiṁ purēva sasambhramaṁ parirambhaṇaṁ na dadāsi ||
TranslationI see you right in front of me. You appear but then vanish.
Why don’t you hug me with joy like you used to?
Verse 6
Kṣamyatāṁ aparaṁ kadāpi tavēdr̥śaṁ na karōmi |
dēhi sundari darśanaṁ mama manmathēna dunōmi ||
TranslationOh Radha, forgive me for my mistake. I will never do such
a thing again. Please show yourself to me.
Manmadha is troubling me.
Verse 7
Varṇitaṁ jayadēvakēna harēridaṁ pravaṇēna |
kinda-bilva-samudra-sambhava-rōhiṇī-ramaṇēna ||
TranslationPoet Jayadeva, born in the 'Bindu Bilva' lineage,
brought great honor to his family, just as the moon lights
up a sky full of stars. With deep devotion, he beautifully
describes Krishna's love for Radha.

Post a Comment (0)