జయదేవుని అష్టపదులలో పంతొమ్మిదవ
కీర్తన: ప్రియచారు శీలే లేదా వదసి యది
రాగం: ఆరభి రాగం / కాంభోజి / కాంభోది
తాళం: యతి తాళం లేదా ఆది తాళం
తాళం: యతి తాళం లేదా ఆది తాళం
జయదేవుని అష్టపదులలో పంతొమ్మిదవ కీర్తన
"వదసి యది/ప్రియే చారుశీలే" సాహిత్యం
శ్లోకం
హత్వాంతరే మతృణ రోష వశాం అతేమ
నిఃశ్వాస నిఃస్సహ ముఖీం సుముఖీం ఉపేత్య |
సవ్రీడ వీక్షిత సఖీ వదనాం ||సవ్రీడ వీక్షిత సఖీ వదనాం||
ప్ర్రదోషే సానంద గద్గద పదం హరిరిత్యువాచ|| ||సానంద గద్గద పదం హరిరిత్యువాచ||
నిఃశ్వాస నిఃస్సహ ముఖీం సుముఖీం ఉపేత్య |
సవ్రీడ వీక్షిత సఖీ వదనాం ||సవ్రీడ వీక్షిత సఖీ వదనాం||
ప్ర్రదోషే సానంద గద్గద పదం హరిరిత్యువాచ|| ||సానంద గద్గద పదం హరిరిత్యువాచ||
పల్లవి
వదసి యది కించి దపి దంత-రుచి-కౌముదీ
హరతి దర తిమిరం అతి ఘోరం |
స్ఫురత అధర శీధవే తవ వదన చంద్రమా
రోచయతు లోచన చకోరం||
ప్రియే చారుశీలే ||ప్రియే చారుశీలే||
ముంచమయి మాన అనిదానం |
సపది మదన మనలో దహతి మమ మనసం
సపది మదన మనలో దహతి మమ మనసం
దేహి ముఖ కమల మధుపానం || ప్రియే చారుశీలే||
చరణం 1
సత్యమేవాసి యది సుదతి మయి కోపినీ
దేహి ఖర-నఖర-శర ఘాతమ్ |
ఘటయ భుజ బంధనం జనయ రద ఖండనం
యేన వా భవతి సుఖ జాతం, || ||ప్రియే చారుశీలే||
చరణం 2
త్వమసి మమ భూషణం వామసి మమ జీవనం,
త్వమసి మమ భవ జలధి రత్నం |
భవతు భవతీహ మయి, సతతమమనురోధినీ
తత్ర మమ హృదయం అతి యత్నం || ||ప్రియే చారుశీలే||
చరణం 3
నీల-నలిన భామ్ అపి తన్వి తవ లోచనం
ధారయతి కోక-నద-రూపం |
కుసుమ శర బాణ భావేన యది రంజయసి
కం ఇదం ఏతద్ అనురూపం|| ||ప్రియే చారుశీలే||
చరణం 4
స్ఫురతు కుచ-కుంభయోర్ ఉపరి మై-మంజరీ
రంజయతు తవ హృదయ-దేశం |
రసతు రసనాపి తవ ఘన-జఘన-మండలే
శోషయతు మన్మథ-నిదేశం|| ||ప్రియే చారుశీలే||
చరణం 5
స్థల-కమల-గంజన మమ హృదయ-రంజనం
జనిత-రతి రంగ-పర-భాగం |
భణ మసృణ వాణి కరవాణి చరణాధ్ వయం
సరస-లసద్-అలక్తక-సరాగం || ||ప్రియే చారుశీలే||
చరణం 6
స్మర-గరళ ఘాదనం, మమ శిరసి మండనం
దేహి పద-పల్లవం ఉదారం |
జ్వలతి మయి దారుణో మదన-కదనానలో
హరతు తద్ ఉపహిత-వికారం || ||ప్రియే చారుశీలే||
చరణం 7
ఇతి చటుల-చౌపౌ-చారు ముర వైరిణం
రాధికాం అధి వచన-జాతం |
జయతు పద్మావతీ రమణ, జయదేవ-కవి-భారతీ
భణితం ఇతి గీతం|| ||ప్రియే చారుశీలే ||
Bhakta jayadēv aṣṭapadī nineteenth kirtan
"Vadasi yadi/Priyē cāruśīlē" in phōniks
Hymn
hatvāntarē matr̥ṇa rōṣa vaśāṁ atēma
niḥśvāsa niḥs'saha mukhīṁ sumukhīṁ upētya |
savrīḍa vīkṣita sakhī vadanāṁ ||savrīḍa vīkṣita sakhī vadanāṁ||
pradōṣē sānanda gadgada padaṁ harirityuvāca || ||sānanda gadgada padaṁ harirityuvāca||
Pallavi
vadasi yadi kin̄ci dapi danta-ruci-kaumudī
harati dara timiraṁ ati ghōraṁ |
sphurata adhara śīdhavē tava vadana candramā
rōcayatu lōcana cakōraṁ||
priyē cāruśīlē ||Priyē cāruśīlē||
mun̄camayi māna anidānaṁ |
sapadi madana manalō dahati mama manasaṁ
dēhi mukha kamala madhupānaṁ || ||Priyē cāruśīlē||
Verse 1
satyamēvāsi yadi sudati mayi kōpinī
dēhi khara-nakhara-śara ghātam |
ghaṭaya bhuja bandhanaṁ janaya rada khaṇḍanaṁ
yēna vā bhavati sukha jātaṁ || ||Priyē cāruśīlē||
Verse 2
tvamasi mama bhūṣaṇaṁ vāmasi mama jīvanaṁ,
tvamasi mama bhava jaladhi ratnaṁ |
bhavatu bhavatīha mayi, satatamamanurōdhinī
tatra mama hr̥dayaṁ ati yatnaṁ|| ||Priyē cāruśīlē||
Verse 3
nīla-nalina bhām api tanvi tava lōcanaṁ
dhārayati kōka-nada-rūpaṁ |
kusuma śara bāṇa bhāvēna yadi ran̄jayasi
kaṁ idaṁ ētad anurūpaṁ || ||Priyē cāruśīlē||
Verse 4
sphuratu kuca-kumbhayōr upari mai-man̄jarī
ran̄jayatu tava hr̥daya-dēśaṁ |
rasatu rasanāpi tava ghana-jaghana-maṇḍalē
śōṣayatu manmatha-nidēśaṁ || ||Priyē cāruśīlē||
Verse 5
sthala-kamala-gan̄jana mama hr̥daya-ran̄janaṁ
janita-rati raṅga-para-bhāgaṁ |
bhaṇa masr̥ṇa vāṇi karavāṇi caraṇādh vayaṁ
sarasa-lasad-alaktaka-sarāgaṁ || ||Priyē cāruśīlē||
Verse 6
smara-garaḷa ghādanaṁ, mama śirasi maṇḍanaṁ
dēhi pada-pallavaṁ udāraṁ |
jvalati mayi dāruṇō madana-kadanānalō
haratu tad upahita-vikāraṁ || ||Priyē cāruśīlē||
Verse 7
iti caṭula-caupau-cāru mura vairiṇaṁ
rādhikāṁ adhi vacana-jātaṁ |
jayatu padmāvatī ramaṇa, jayadēva-kavi-bhāratī
bhaṇitaṁ iti gītaṁ || ||Priyē cāruśīlē||
జయదేవుని అష్టపదులలో పంతొమ్మిదవ కీర్తన
"వదసి యది/ప్రియే చారుశీలే" తెలుగులో అనువాదం
శ్లోకంహత్వాంతరే మతృణ రోష వశాం అతేమనిఃశ్వాస నిఃస్సహ ముఖీం సుముఖీం ఉపేత్య |సవ్రీడ వీక్షిత సఖీ వదనాం ప్ర్రదోషే సానంద గద్గద పదం హరిరిత్యువాచ||అనువాదంరాత్రి వచ్చేసరికి, హరి రాధను చేరాడు. ఆమె కోపం కాస్త తగ్గిపోయింది,ఎప్పుడూ సంతకాలు చేస్తూ చేయి అలిసిపోయిన ఆమె ముఖంనిస్సత్తువగా కనిపించింది. హరి మాటలు తీయగా,అనురాగంతో నిండి ఉండగా, ఆమె తన స్నేహితునిముఖాన్ని సిగ్గుతో చూస్తూ నిలిచిపోయింది.
పల్లవివదసి యది కించి దపి దంత-రుచి-కౌముదీహరతి దర తిమిరం అతి ఘోరం | స్ఫురత అధర శీధవే తవ వదన చంద్రమారోచయతు లోచన చకోరం||అనువాదంనా ప్రియతమా, ఓ సొగసు గలవాడివి, కారణం లేని ఈ వ్యతిరేకతను విడిచిపెట్టు. నీవు కొద్దిగా అయినా నాతోమాటలాడగలిగితే, నా భయంకరమైన అంధకారంనీ పళ్ల ప్రకాశవంతమైన కాంతితో తొలగిపోతుంది. అప్పుడు నీ చంద్రముఖం నా కళ్ల చకోర పక్షిని నీ పెదవుల అమృతాన్ని ఆస్వాదించడానికి ఆత్రంగా చేస్తుంది.
ప్రియే చారుశీలేముంచమయి మాన అనిదానం |సపది మదన మనలో దహతి మమ మనసందేహి ముఖ కమల మధుపానం అనువాదంనా ఆరాధ్య ప్రియమైనవాడా! ఆధారంలేని గర్వాన్ని వదిలిపెట్టు. మన్మథాగ్ని నా హృదయాన్ని కాల్చేస్తోంది. నీ కమలముఖంలోని తేనెను నేను ఆస్వాదించనీయు.
చరణం 1సత్యమేవాసి యది సుదతి మయి కోపినీ దేహి ఖర-నఖర-శర ఘాతమ్ | ఘటయ భుజ బంధనం జనయ రద ఖండనం యేన వా భవతి సుఖ జాతం, ||2|| అనువాదంఓ ప్రకాశవంతమైన పళ్ళు కలవాడివి! నీవు నిజంగానా మీద కోపంగా ఉంటే, నీ తీక్షణదృష్టి బాణాలతో నన్ను హతముచేయుము.నీ భుజాల బంధనాలతో నన్ను కట్టిపడేయుము.నీ పళ్ళ గాటుతో నా పెదవులను కోసుము.నీకు ఆనందం చేకూర్చే దేనినైన చేయుము.
చరణం 2త్వమసి మమ భూషణం వామసి మమ జీవనం, త్వమసి మమ భవ జలధి రత్నం | భవతు భవతీహ మయి, సతతమమనురోధినీ తత్ర మమ హృదయం అతి యత్నం ||3|| అనువాదంనీవే నా ఏకైక అలంకారము. నీవే నా ప్రాణస్వరూపము.నీవే నా జీవనసాగరమున పద్మరాగ మణివంటి వాడివి.నిత్యము నా పట్ల అనుకూలంగా ఉండుము నా హృదయం కోరునది ఇదే.
చరణం 3నీల-నలిన భామ్ అపి తన్వి తవ లోచనం ధారయతి కోక-నద-రూపం | కుసుమ శర బాణ భావేన యది రంజయసి కం ఇదం ఏతద్ అనురూపం||4|| అనువాదంఓ సన్నజాజి వనితా, నీ నీలకమలవలెననె కనులుఇప్పుడు కుంకుమరాగవర్ణంగా మారినవి. మన్మథుని బాణం ప్రీతి యొక్క భావనను ఉత్తేజింపజేయుచున్నది. ఆ ప్రేమానురాగానికి శ్రీకృష్ణుడు సైతం అదే తీవ్రతతో స్పందించుచున్నాడు.
చరణం 4స్ఫురతు కుచ-కుంభయోర్ ఉపరి మై-మంజరీ రంజయతు తవ హృదయ-దేశం | రసతు రసనాపి తవ ఘన-జఘన-మండలే శోషయతు మన్మథ-నిదేశం||5|| అనువాదంనీకు అలంకారంగా వున్న ముత్యాలు, నీ హృదయపు లోతులనుఆలలింపజేస్తున్నవి. నీ నడుమున మెరిసిపోతున్న ఈ మణిపూరగజ్జెలకట్ట, మన్మథుని ఆజ్ఞను ఘనంగా ప్రకటించుగాక.
చరణం 5స్థల-కమల-గంజన మమ హృదయ-రంజనం జనిత-రతి రంగ-పర-భాగం | భణ మసృణ వాణి కరవాణి చరణాధ్ వయం సరస-లసద్-అలక్తక-సరాగం ||6||అనువాదంనీకు అలంకారంగా వున్న ముత్యాలు, నీ హృదయపు లోతులను ఆలలింపజేస్తున్నవి. నీ నడుమున మెరిసిపోతున్న ఈ మణిపూరగజ్జెల కట్ట, మన్మథుని ఆజ్ఞను ఘనంగా ప్రకటించుగాక.
చరణం 6స్మర-గరళ ఘాదనం, మమ శిరసి మండనం దేహి పద-పల్లవం ఉదారం | జ్వలతి మయి దారుణో మదన-కదనానలో హరతు తద్ ఉపహిత-వికారం ||అనువాదంనా ప్రియతమా! కామదేవుని విషము నన్ను భస్మముచేయునంతగాప్రబలించుచున్న వేళ, ఆ విషాన్నితీర్చుటకై, ప్రణయాగ్నిని శాంతింపజేయుటకై,నీ మాయమయమైన పదపద్మముల తాజా ముంగిలిపూతలనునా తలపై అలంకారముగా సమర్పించుము.చరణం 7ఇతి చటుల-చౌపౌ-చారు ముర వైరిణం రాధికాం అధి వచన-జాతం | జయతు పద్మావతీ రమణ, జయదేవ-కవి-భారతీభణితం ఇతి గీతం|| అనువాదంపద్మావతీ ప్రియుడైన శ్రీ జయదేవుడు, మురారి రాధతో చెప్పిన మృదులమైన, మనోహరమైన ప్రొత్సాహక వాక్యములను వివరిస్తున్నాడు. ఈ మధురమయమైన, ఆకర్షణీయమైన వాక్యములు
శ్లోకం
హత్వాంతరే మతృణ రోష వశాం అతేమ
నిఃశ్వాస నిఃస్సహ ముఖీం సుముఖీం ఉపేత్య |
సవ్రీడ వీక్షిత సఖీ వదనాం
ప్ర్రదోషే సానంద గద్గద పదం హరిరిత్యువాచ||
అనువాదం
రాత్రి వచ్చేసరికి, హరి రాధను చేరాడు. ఆమె కోపం కాస్త తగ్గిపోయింది,
ఎప్పుడూ సంతకాలు చేస్తూ చేయి అలిసిపోయిన ఆమె ముఖం
నిస్సత్తువగా కనిపించింది. హరి మాటలు తీయగా,
అనురాగంతో నిండి ఉండగా, ఆమె తన స్నేహితుని
ముఖాన్ని సిగ్గుతో చూస్తూ నిలిచిపోయింది.
పల్లవి
వదసి యది కించి దపి దంత-రుచి-కౌముదీ
హరతి దర తిమిరం అతి ఘోరం |
స్ఫురత అధర శీధవే తవ వదన చంద్రమా
రోచయతు లోచన చకోరం||
అనువాదం
నా ప్రియతమా, ఓ సొగసు గలవాడివి, కారణం లేని
ఈ వ్యతిరేకతను విడిచిపెట్టు. నీవు కొద్దిగా అయినా నాతో
మాటలాడగలిగితే, నా భయంకరమైన అంధకారం
నీ పళ్ల ప్రకాశవంతమైన కాంతితో తొలగిపోతుంది.
అప్పుడు నీ చంద్రముఖం నా కళ్ల చకోర పక్షిని నీ పెదవుల
అమృతాన్ని ఆస్వాదించడానికి ఆత్రంగా చేస్తుంది.
ప్రియే చారుశీలే
ముంచమయి మాన అనిదానం |
సపది మదన మనలో దహతి మమ మనసం
దేహి ముఖ కమల మధుపానం
అనువాదం
నా ఆరాధ్య ప్రియమైనవాడా! ఆధారంలేని గర్వాన్ని వదిలిపెట్టు.
మన్మథాగ్ని నా హృదయాన్ని కాల్చేస్తోంది.
నీ కమలముఖంలోని తేనెను నేను ఆస్వాదించనీయు.
చరణం 1
సత్యమేవాసి యది సుదతి మయి కోపినీ
దేహి ఖర-నఖర-శర ఘాతమ్ |
ఘటయ భుజ బంధనం జనయ రద ఖండనం
యేన వా భవతి సుఖ జాతం, ||2||
అనువాదం
ఓ ప్రకాశవంతమైన పళ్ళు కలవాడివి! నీవు నిజంగా
నా మీద కోపంగా ఉంటే, నీ తీక్షణ
దృష్టి బాణాలతో నన్ను హతముచేయుము.
నీ భుజాల బంధనాలతో నన్ను కట్టిపడేయుము.
నీ పళ్ళ గాటుతో నా పెదవులను కోసుము.
నీకు ఆనందం చేకూర్చే దేనినైన చేయుము.
చరణం 2
త్వమసి మమ భూషణం వామసి మమ జీవనం,
త్వమసి మమ భవ జలధి రత్నం |
భవతు భవతీహ మయి, సతతమమనురోధినీ
తత్ర మమ హృదయం అతి యత్నం ||3||
అనువాదం
నీవే నా ఏకైక అలంకారము. నీవే నా ప్రాణస్వరూపము.
నీవే నా జీవనసాగరమున పద్మరాగ మణివంటి వాడివి.
నిత్యము నా పట్ల అనుకూలంగా ఉండుము
నా హృదయం కోరునది ఇదే.
చరణం 3
నీల-నలిన భామ్ అపి తన్వి తవ లోచనం
ధారయతి కోక-నద-రూపం |
కుసుమ శర బాణ భావేన యది రంజయసి
కం ఇదం ఏతద్ అనురూపం||4||
అనువాదం
ఓ సన్నజాజి వనితా, నీ నీలకమలవలెననె కనులు
ఇప్పుడు కుంకుమరాగవర్ణంగా మారినవి.
మన్మథుని బాణం ప్రీతి యొక్క భావనను ఉత్తేజింపజేయుచున్నది.
ఆ ప్రేమానురాగానికి శ్రీకృష్ణుడు సైతం అదే తీవ్రతతో స్పందించుచున్నాడు.
చరణం 4
స్ఫురతు కుచ-కుంభయోర్ ఉపరి మై-మంజరీ
రంజయతు తవ హృదయ-దేశం |
రసతు రసనాపి తవ ఘన-జఘన-మండలే
శోషయతు మన్మథ-నిదేశం||5||
అనువాదం
నీకు అలంకారంగా వున్న ముత్యాలు, నీ హృదయపు లోతులను
ఆలలింపజేస్తున్నవి. నీ నడుమున మెరిసిపోతున్న ఈ మణిపూరగజ్జెల
కట్ట, మన్మథుని ఆజ్ఞను ఘనంగా ప్రకటించుగాక.
చరణం 5
స్థల-కమల-గంజన మమ హృదయ-రంజనం
జనిత-రతి రంగ-పర-భాగం |
భణ మసృణ వాణి కరవాణి చరణాధ్ వయం
సరస-లసద్-అలక్తక-సరాగం ||6||
అనువాదం
నీకు అలంకారంగా వున్న ముత్యాలు, నీ హృదయపు
లోతులను ఆలలింపజేస్తున్నవి. నీ నడుమున మెరిసిపోతున్న
ఈ మణిపూరగజ్జెల కట్ట, మన్మథుని ఆజ్ఞను ఘనంగా ప్రకటించుగాక.
చరణం 6
స్మర-గరళ ఘాదనం, మమ శిరసి మండనం
దేహి పద-పల్లవం ఉదారం |
జ్వలతి మయి దారుణో మదన-కదనానలో
హరతు తద్ ఉపహిత-వికారం ||
అనువాదం
నా ప్రియతమా! కామదేవుని విషము నన్ను భస్మముచేయునంతగా
ప్రబలించుచున్న వేళ, ఆ విషాన్నితీర్చుటకై, ప్రణయాగ్నిని శాంతింపజేయుటకై,
నీ మాయమయమైన పదపద్మముల తాజా ముంగిలిపూతలను
నా తలపై అలంకారముగా సమర్పించుము.
చరణం 7
ఇతి చటుల-చౌపౌ-చారు ముర వైరిణం
రాధికాం అధి వచన-జాతం |
జయతు పద్మావతీ రమణ, జయదేవ-కవి-భారతీ
భణితం ఇతి గీతం||
అనువాదం
పద్మావతీ ప్రియుడైన శ్రీ జయదేవుడు, మురారి రాధతో
చెప్పిన మృదులమైన, మనోహరమైన ప్రొత్సాహక వాక్యములను
వివరిస్తున్నాడు. ఈ మధురమయమైన, ఆకర్షణీయమైన వాక్యములు
Jayadeva Astapadi ninteenth kirtan
"Vadasi yadi/Priyē cāruśīlē" English Translation
Hymn
hatvāntarē matr̥ṇa rōṣa vaśāṁ atēma
niḥśvāsa niḥs'saha mukhīṁ sumukhīṁ upētya |
savrīḍa vīkṣita sakhī vadanāṁ
pradōṣē sānanda gadgada padaṁ harirityuvāca ||
Translation
As night fell, he went to Radha and saw that her
As night fell, he went to Radha and saw that her
anger had lessened, and her face looked tired from
signing for so long. She looked at her friend's face with shame,
while Hari spoke to her with joyful, emotional words.
Pallavi
vadasi yadi kin̄ci dapi danta-ruci-kaumudī
harati dara timiraṁ ati ghōraṁ |
sphurata adhara śīdhavē tava vadana candramā
rōcayatu lōcana cakōraṁ||
Translation
My love, O beautiful one, let go of this anger without reason.
If you speak to me even a little, the bright light of your smile
will drive away the dark fear in my heart. Then, your lovely
face will make my eyes, like thirsty birds,
eager to drink the sweetness of your lips.
priyē cāruśīlē
mun̄camayi māna anidānaṁ |
sapadi madana manalō dahati mama manasaṁ
dēhi mukha kamala madhupānaṁ ||
Translation
My cherished Love! Abandon your baseless ego.
The fire of amorous desire is burning my heart.
Allow me to drink the honey of your lotus face
Verse 1
satyamēvāsi yadi sudati mayi kōpinī
dēhi khara-nakhara-śara ghātam |
ghaṭaya bhuja bandhanaṁ janaya rada khaṇḍanaṁ
yēna vā bhavati sukha jātaṁ ||
Translation
My dearest love! Let go of your pride,
which has no reason. The fire of love is burning
in my heart. Please let me taste the sweet nectar
of your beautiful face.
Verse 2
tvamasi mama bhūṣaṇaṁ vāmasi mama jīvanaṁ,
tvamasi mama bhava jaladhi ratnaṁ |
bhavatu bhavatīha mayi, satatamamanurōdhinī
tatra mama hr̥dayaṁ ati yatnaṁ ||
Translation
O you with the shining smile,
if you are truly angry with me,
then hurt me with your sharp looks.
Hold me tightly in your arms.
Bite my lips if you wish.
Do whatever will make you happy.
Verse 3
nīla-nalina bhām api tanvi tava lōcanaṁ
dhārayati kōka-nada-rūpaṁ |
kusuma śara bāṇa bhāvēna yadi ran̄jayasi
kaṁ idaṁ ētad anurūpaṁ ||
Translation
You are my only ornament. You are my very life.
You are my only ornament. You are my very life.
You are the jewel in the ocean of my existence.
Always remain favourably disposed to me
my heart wishes only that.
Verse 4
sphuratu kuca-kumbhayōr upari mai-man̄jarī
ran̄jayatu tava hr̥daya-dēśaṁ |
rasatu rasanāpi tava ghana-jaghana-maṇḍalē
śōṣayatu manmatha-nidēśaṁ ||
Translation
The pearls you wear stir deep feelings in your heart.
May the beautiful belt of bells around you proudly
announce the command of Manmadha.
Verse 5
sthala-kamala-gan̄jana mama hr̥daya-ran̄janaṁ
janita-rati raṅga-para-bhāgaṁ |
bhaṇa masr̥ṇa vāṇi karavāṇi caraṇādh vayaṁ
sarasa-lasad-alaktaka-sarāgaṁ ||
Translation
O gentle one, your feet are more beautiful than a lotus flower and
O gentle one, your feet are more beautiful than a lotus flower and
fill my heart with joy. Just give me the order, and I will happily
color your feet with red dye.
Verse 6
smara-garaḷa ghādanaṁ, mama śirasi maṇḍanaṁ
dēhi pada-pallavaṁ udāraṁ |
jvalati mayi dāruṇō madana-kadanānalō
haratu tad upahita-vikāraṁ ||
Translation
My beloved! Place the fresh, lovely buds
of your feet on my head like a decoration,
so that the painful poison of love may be
soothed and the burning fire of desire
in my heart may be cooled.
Verse 7
iti caṭula-caupau-cāru mura vairiṇaṁ
rādhikāṁ adhi vacana-jātaṁ |
jayatu padmāvatī ramaṇa, jayadēva-kavi-bhāratī
bhaṇitaṁ iti gītaṁ ||
Translation
Sri Jayadeva, the dear one of Padmavati,
has shared the soft and loving words that
Murari spoke to Radha. May these sweet
and charming words be victorious.
.png)
Post a Comment (0)