జయదేవుని అష్టపదులలో ఇరవై నాల్గవ కీర్తన కురు యదు నందన లేదా నిజగడ స సాహిత్యం, phonics, అనువాదం తెలుగులో మరియు English లో

జయదేవుని అష్టపదులలో ఇరవై నాల్గవ

కీర్తన: కురు యదు నందన లేదా నిజగడ స

రాగం: సురుత్తి లేదా చక్రవాకం
తాళం: చాపు తాళం

రచయిత: భక్త జయదేవ్

భాష: సంస్కృతం

ఈ కీర్తనను ఇక్కడ వినండి

జయదేవుని అష్టపదులలో ఇరవై నాల్గవ కీర్తన
"కురు యదు నందన/నిజగడ స" సాహిత్యం

 

శ్లోకం

అథ క్రాంతం రతి శ్రాంతం, అభి మందన వాంఛయా

నిజగడ మధవం రాధాం ముగ్ధం, స్వాధీన భార్తుకా ||

ఇది పైన ఇచ్చిన కీర్తనలో లేదు. కానీ ఇది ప్రాచీన కీర్తన లో ఉంది 

పల్లవి

కురు యదు-నందన చందన-శిశిర, తరేణ కరేణ పయోధరే |

మృగ-మద-పత్రకం అత్ర మనో-భవ, మంగళ-కలశ-సహోదరే ||

నిజగడ స యదు-నందనే, క్రీడతి హృదయ-నందనే|                                                   ||నిజగడ స యదు-నందనే||

చరణం 1

అలి-కుల-భఞ్జన మఞ్జనకం, రతి-నాయక-శాయక-మోచనే |

త్వదధర-చుంబన-లంబిత-కజ్జలం, ఉజ్జ్వలయ ప్రియ-లోచనే ||1||                              ||నిజగడ స యదు-నందనే||

చరణం 2

నయన-కురంగ-తరంగ-వికాస, నిరాస-కరే శృతి-మండలే |

మనసిజ-పాశ-విలాస-ధరే, సుభగే-వినివేశయ కుందలే ||2||                                    ||నిజగడ స యదు-నందనే||

చరణం 3

భ్రమర-ఛాయం రచ యంత ముపరి, రుచిరం సుచిరం మమ శన్‌ముఖే |

జిత-కమలే విమలే పరిసర్మయ, నర్మ-జనకం అలక-ముఖే ||3||                                  ||నిజగడ స యదు-నందనే||

చరణం 4

మృగ-మద-రస-వలితం లలితం, కురు తిలక-మాలికా-రజని-కరే |

విహిత-కలంక-కాలం కమలానన, విశ్రాంత-శ్రమ-శిఖరే ||4||                                    ||నిజగడ స యదు-నందనే||

చరణం 5

ఘన-రుచిరే చికురే కురు మనద, మనసిజ-ధ్వజ-చామరే |

రతి-గలితే లలితే కుసుమాని, శిఖండీ-శిఖండక-దామరే ||5||                                   ||నిజగడ స యదు-నందనే||

చరణం 6

సరస-ఘనే జఘనే మమ సాంబర, దరన-వరన-కందరే |

మణి-రశనా-వసన-భరణాని సుభాషయ వసయ సుందరే ||6||                                ||నిజగడ స యదు-నందనే||

చరణం 7

శ్రీ-జయదేవ-రుచిర-వసనే, హృదయం సదయం కురు మందనే |

హరి-చరణ-స్మరణ అమృత-నిర్మిత, కళి-కలుష-ధ్వజ-ఖండనే ||7||                            ||నిజగడ స యదు-నందనే||

Bhakta jayadēv aṣṭapadī twenty fourth
kirtan "Kuru yadu nandana/ nijagaḍa sa"
in phōniks

Hymn

atha krāntaṁ rati śrāntaṁ, abhi mandana vān̄chayā

nijagaḍa madhavaṁ rādhāṁ mugdhaṁ, svādhīna bhārtukā ||

This is not in the hymn given above. But it is in the ancient hymn.

Pallavi

kuru yadu-nandana candana-śiśira, tarēṇa karēṇa payōdharē |

mr̥ga-mada-patrakaṁ atra manō-bhava, maṅgaḷa-kalaśa-sahōdarē ||

nijagaḍa sa yadu-nandanē, krīḍati hr̥daya-nandanē||                        ||nijagaḍa sa yadu-nandanē||

Verse 1

ali-kula-bhañjana mañjanakaṁ, rati-nāyaka-śāyaka-mōcanē |

tvadadhara-cumbana-lambita-kajjalaṁ ujjvalaya priya-lōcanē|1||        ||nijagaḍa sa yadu-nandanē||

Verse 2

nayana-kuraṅga-taraṅga-vikāsa, nirāsa-karē śr̥ti-maṇḍalē |

manasija-pāśa-vilāsa-dharē, subhagē-vinivēśaya kundalē ||2||            ||nijagaḍa sa yadu-nandanē||

Verse 3

bhramara-chāyaṁ raca yanta mupari, ruciraṁ suciraṁ mama śan‌mukhē |

jita-kamalē vimalē parisarmaya narma-janakaṁ alaka-mukhē||3||         ||nijagaḍa sa yadu-nandanē||

Verse 4

mr̥ga-mada-rasa-valitaṁ lalitaṁ, kuru tilaka-mālikā-rajani-karē |

vihita-kalaṅka-kālaṁ kamalānana, viśrānta-śrama-śikharē ||4||             ||nijagaḍa sa yadu-nandanē||

Verse 5

ghana-rucirē cikurē kuru manada, manasija-dhvaja-cāmarē |

rati-galitē lalitē kusumāni, śikhaṇḍī-śikhaṇḍaka-dāmarē ||5||                 ||nijagaḍa sa yadu-nandanē||

Verse 6

sarasa-ghanē jaghanē mama sāmbara, darana-varana-kandarē |

maṇi-raśanā-vasana-bharaṇāni subhāṣaya vasaya sundarē ||6||          ||nijagaḍa sa yadu-nandanē||

Verse 7
śrī-jayadēva-rucira-vasanē, hr̥dayaṁ sadayaṁ kuru mandanē |

hari-caraṇa-smaraṇa amr̥ta-nirmita kaḷi-kaluṣa-dhvaja-khaṇḍanē||7||   ||nijagaḍa sa yadu-nandanē||

జయదేవుని అష్టపదులలో ఇరవై నాల్గవ కీర్తన
" కురు యదు నందన/ నిజగడ స" తెలుగులో అనువాదం

శ్లోకం

అథ క్రాంతం రతి శ్రాంతం, అభి మందన వాంఛయా

నిజగడ మధవం రాధాం ముగ్ధం, స్వాధీన భార్తుకా ||

అనువాదం

ఆమె ప్రేమతో ఆటలాడుతున్నప్పుడు,

రాధ అతనిని తనను అలంకరించమని కోరుకుంది.

ఇది పైన ఇచ్చిన కీర్తనలో లేదు. కానీ ఇది ప్రాచీన కీర్తన లో ఉంది 

పల్లవి

కురు యదు-నందన చందన-శిశిర, తరేణ కరేణ పయోధరే |

మృగ-మద-పత్రకం అత్ర మనో-భవ, మంగళ-కలశ-సహోదరే ||

అనువాదం

యదు నందనా, నన్ను నీ స్వహస్తాలతో అలంకరించు.

అలా అలంకరించు, నేను పూర్తిగా నీవుతో ఏకమైపోయేలా.

నేను కృష్ణమయురాలిని.

మొదటగా, నీ శీతలమైన చేతితో మృగమదంతో ఆకుల వరుసను చిత్రించు.

నీ స్పర్శ చందనపు లేపనంకంటే మరింత శీతలత నింపుతుంది.

నిజగడ స యదు-నందనే, క్రీడతి హృదయ-నందనే|

అనువాదం

ఆనందమయుడైన యదు నందనుడు,
రాధ హృదయాన్ని పరవశింపజేయడానికి ఆడుకున్నాడు.

చరణం 1

అలి-కుల-భఞ్జన మఞ్జనకం, రతి-నాయక-శాయక-మోచనే |

త్వదధర-చుంబన-లంబిత-కజ్జలం, ఉజ్జ్వలయ ప్రియ-లోచనే ||1||

అనువాదం

ఓ నా ప్రియతమా,

ఈ కొత్త కాజలంతో నా కళ్లను అలంకరించు;
ఇది భ్రమరగుంపుల కాంతిని మించిపోతుంది.

నా కటాక్ష దృష్టి నుండే మన్మథుని బాణాలు ఎగురుతాయి.

నీ పెదవుల ముద్దులతో, నా కళ్లలో వేసిన
పూర్వపు అంజనం చెరిగిపోయింది.

చరణం 2

నయన-కురంగ-తరంగ-వికాస, నిరాస-కరే శృతి-మండలే |

మనసిజ-పాశ-విలాస-ధరే, సుభగే-వినివేశయ కుందలే ||2||

అనువాదం

నా ప్రియతమా, పీతాంబరంతో అత్యంత అందంగా అలంకరించబడినవాడా,

మన్మథుని ఉచ్చుల్లా సొగసైన ఈ ఆభరణాలతో నా చెవులను అలంకరించు.

నా చెవులు, నా కళ్లలోని మృగాలను పారిపోకుండా కాపాడుతున్నాయి.

ఓ నా హృదయానందమా, యువకుల హృదయాలను మోహింపజేసే
ఈ ఆభరణాలతో నా చెవులను అలంకరించు.

చరణం 3

భ్రమర-ఛాయం రచ యంత ముపరి, రుచిరం సుచిరం మమ శన్‌ముఖే |

జిత-కమలే విమలే పరిసర్మయ, నర్మ-జనకం అలక-ముఖే ||3||

అనువాదం

నా కలంకరహితమైన, మనోహరమైన ముఖకాంతి, నిర్మలమైన కమలపు
సౌందర్యాన్ని కూడా మించిపోతుంది. నా సుందరమైన జడలను వేయు
లేకపోతే నా వంకిరికిరి జుట్టు, ఎల్లప్పుడూ కమలంపై
వాలే భ్రమరాలుగా పొరబడవచ్చు.

చరణం 4

మృగ-మద-రస-వలితం లలితం, కురు తిలక-మాలికా-రజని-కరే |

విహిత-కలంక-కాలం కమలానన, విశ్రాంత-శ్రమ-శిఖరే ||4||

అనువాదం

ఓ కమలాననుడా, నా నుదుటిపై వచ్చిన చెమట, చంద్రుని మీదున్న
మృగచ్ఛాయా మచ్చలాగా మరక పెట్టింది.

నా నుదుటి అర్ధచంద్రాకార భాగంపై, ఈ మనోహరమైన
మృగమదంతో ఒక అందమైన తిలకం దయచేసి గీయి. కృష్ణా!
నీవే నా సౌభాగ్యానికి కేంద్రబిందువు — నీవే నా నుదుటిపై తిలకం.

చరణం 5

ఘన-రుచిరే చికురే కురు మనద, మనసిజ-ధ్వజ-చామరే |

రతి-గలితే లలితే కుసుమాని, శిఖండీ-శిఖండక-దామరే ||5||

అనువాదం

ఓ పరులకు గౌరవం ఇచ్చే మనదా,

నా జుట్టు మన్మథుని ధ్వజంపై ఉండే చామరంలాంటిది.

అది నెమలి ఈకలకన్నా మరింత మోహనంగా ఉంది.

దయచేసి నా జుట్టును పుష్పాలతో అలంకరించు.

నీవే నా జడగా మారి, పూలతో అల్లబడి, నీ దివ్య సుగంధాన్ని విస్తరింపజేయుము.

చరణం 6

సరస-ఘనే జఘనే మమ సాంబర, దరన-వరన-కందరే |

మణి-రశనా-వసన-భరణాని సుభాషయ వసయ సుందరే ||6||

అనువాదం

ఓ సద్గుణసంపన్నుడా, నా హృదయానందమా!

నీ కమలహస్తాలు సమస్త శుభలక్ష్ముల నివాసస్థానాలు.

నీ హృదయం రసపూర్ణమై, సమస్త మంగళకార్యాలకు మూలాధారం.

నా సర్వస్వమూ నీవే — దయచేసి వాటిని వస్త్రాభరణాలతో అలంకరించు.

చరణం 7

శ్రీ-జయదేవ-రుచిర-వసనే, హృదయం సదయం కురు మందనే |

హరి-చరణ-స్మరణ అమృత-నిర్మిత, కళి-కలుష-ధ్వజ-ఖండనే ||7||

అనువాదం

శ్రీ జయదేవుల వాక్యాలు మంగళకరమును ప్రసాదించి,

మీ హృదయానికి అపారమైన ఆనందాన్ని అందిస్తాయి.

అవి శ్రీ హరివారి కమలచరణాల అమృతస్మృతులు,

కలియుగంలో వ్యాపించిన అపవిత్రతా జ్వరాన్ని నివారించేవి.

Jayadeva Ashtapadi twenty forth kirtan
"Kuru yadu nandana/nijagaḍa sa"
English Translation

Hymn

atha krāntaṁ rati śrāntaṁ, abhi mandana vān̄chayā

nijagaḍa madhavaṁ rādhāṁ mugdhaṁ, svādhīna bhārtukā ||

Translation

When he was enjoying her love, Radha asked him to decorate her.

This is not in the hymn given above. But it is in the ancient hymn.

Pallavi 

kuru yadu-nandana candana-śiśira, tarēṇa karēṇa payōdharē |

mr̥ga-mada-patrakaṁ atra manō-bhava, maṅgaḷa-kalaśa-sahōdarē ||

Translation

Yadhu Nandana, with your own hands, adorn me 

so that I become one with you completely.

I am Krishnamayé.

First, with your cool touch, draw a line of leaves using deer musk.

Your touch is even more soothing than sandalwood paste (chandana).

nijagaḍa sa yadu-nandanē, krīḍati hr̥daya-nandanē||

Translation

The blissful Yadu Nandana played to bring joy to Radha’s heart.

Verse 1 

ali-kula-bhañjana mañjanakaṁ, rati-nāyaka-śāyaka-mōcanē |

tvadadhara-cumbana-lambita-kajjalaṁ ujjvalaya priya-lōcanē|1||

Translation

O my beloved, apply this fresh eyeliner to my eyes —
it surpasses the beauty of a swarm of bumblebees.
From my sidelong glance, Manmadha’s arrows are released.

The collyrium I had applied earlier has been smudged
 away by the kisses of your lips.

Verse 2 

nayana-kuraṅga-taraṅga-vikāsa, nirāsa-karē śr̥ti-maṇḍalē |

manasija-pāśa-vilāsa-dharē, subhagē-vinivēśaya kundalē ||2||

Translation

My darling, adorned most beautifully in Pitathambhara,
please decorate my ears with these ornaments,
as graceful as Manmadha’s snare.

My ears keep the deer of my eyes from running away. 
O joy of my heart, embellish my ears with these ornaments
that enchant the hearts of young men.

Verse 3

bhramara-chāyaṁ raca yanta mupari, ruciraṁ suciraṁ mama śan‌mukhē |

jita-kamalē vimalē parisarmaya narma-janakaṁ alaka-mukhē ||3||

Translation 

My flawless and charming face surpasses the beauty 

of a spotless lotus flower.

Braid my graceful tresses,
or else my curls might be mistaken for bumblebees
that always settle on a lotus.

Verse 4

mr̥ga-mada-rasa-valitaṁ lalitaṁ, kuru tilaka-mālikā-rajani-karē |

vihita-kalaṅka-kālaṁ kamalānana, viśrānta-śrama-śikharē ||4||

Translation

O Kamalanana (lotus-faced one), the sweat upon
my forehead has left a mark like the deer-shaped
blemish on the moon.

With this enchanting musk,
please draw a beautiful tilaka on
the half-moon of my forehead.

Krishna! You are the very centre of
my good fortune —
the tilaka upon my forehead.

Verse 5

ghana-rucirē cikurē kuru manada, manasija-dhvaja-cāmarē |

rati-galitē lalitē kusumāni, śikhaṇḍī-śikhaṇḍaka-dāmarē ||5||

Translation

O Manada (you who give respect to others),
my hair resembles the whisk on manmadha’s
flag and is even more enchanting than
a peacock’s tail-feathers.

Adorn my hair with blossoms, I pray.

May you yourself become my braid,
interwoven with flowers,

spreading your divine fragrance through it.

Verse 6

sarasa-ghanē jaghanē mama sāmbara, darana-varana-kandarē |

maṇi-raśanā-vasana-bharaṇāni subhāṣaya vasaya sundarē ||6||

Translation

O virtuous one, joy of my heart! All good fortune
resides in your lotus hands, and your rasa-filled heart is the very
source of all auspiciousness.

I belong to you completely — clothe me
and adorn me with ornaments.

Verse 7

śrī-jayadēva-rucira-vasanē, hr̥dayaṁ sadayaṁ kuru mandanē |

hari-caraṇa-smaraṇa amr̥ta-nirmita kaḷi-kaluṣa-dhvaja-khaṇḍanē||7||

Translation

The words of Sri Jayadeva bring auspiciousness
and fill the heart with immense joy.

They are like the nectar-filled memories of Sri Hari’s lotus feet,
which dispel the fever of impurities that prevail in the age of Kali.

జయదేవుని అష్టపదులలో ఇరవై నాల్గవ కీర్తన కురు యదు నందన లేదా నిజగడ స సాహిత్యం,

phōniks, అనువాదం తెలుగులో మరియు English లో