జయదేవుని అష్టపదులలో పదమూడవ కీర్తన యామి హే కమిహ లేదా కథిత సమయే సాహిత్యం , phonics, అనువాదం తెలుగులో మరియు English లో

జయదేవుని అష్టపదులలో పదమూడవ
కీర్తన: యామి హే కమిహ లేదా కథిత సమయే
రాగం: నాటభైరవి రాగం
తాళం: ఖండ చాపు తాళం
రచయిత: భక్త జయదేవ్
భాష: సంస్కృతం

ఈ కీర్తనను ఇక్కడ వినండి

జయదేవుని అష్టపదులలో పదమూడవ కీర్తన
"యామి హే కమిహ/ కథిత సమయే" సాహిత్యం

శ్లోకం

అత్రాంతరే చ కులత–కుల, వర్త్మ–ఘాత

సంజాత–పాతక, ఇవ స్ఫుటల–లాంఛన–శ్రీః।

వృందావనాంతరమ్, అధిపయథ్, అంసు–జాలైః

దిక్–సుందరి, వదన–చందన–బిందురిందుః॥

ఈ శ్లోకం పైన ఇచ్చిన కీర్తనలో లేదు కానీ ప్రాచీన కీర్తనలో ఉంది.

ప్రసరతి శశధర బింబే

విహిత విలంబే చ మాధవే విదురా |

విరచిత వివిధ విలాపం                                                                                                                             ||విరచిత||

సా పరితాపం చకార ఉచ్చైః ||                                                                                                         ||సా పరితాపం||

పల్లవి

కథిత సమయేపి హరిరహహ న యయౌవనం |                                                                        ||కథిత సమయేపి||

మమ విఫలం ఇదమమలరూపమపి యౌవనం ||​                                                                   

యామి హే కమిహ శరణం సఖీజనవచనవంచితా ||                                                                         ||యామి హే||

చరణం 1 

​యదను గమనాయ నిశి గహనం అపి శీలితం | 
తేన మమ హృదయమిదం అసమ శర కీలితం |                                                                        ||యామి హే||

చరణం 2

మామా మరణమే ఎవ వరం అతి విత్తదా కేత నా | 

కిమితి విష హామి వీర హాన లం అ చేత నా ||                                                                                    ||యామి హే||

చరణం 3

మామిహ హి విధుర యతి మధుర మధు యామి నీ |     

కాపి హరిం అను భవతి కృత సుకృత కామి నీ ||                                                                                 ||యామి హే||

చరణం 4

అహహ కల యామి వల యాధి మణి భూషణం | 

హరి విరహ దహన వహ నేన బహు దూషణం ||                                                                              ||యామి హే||

చరణం 5

కుసుమ సుకుమార తనుం అతను శర లీల యా | 

స్రగపి హృది హంతి మాం అతి విషమ శీల యా ||                                                                              ||యామి హే||

చరణం 6

అహమిహ హి నివ సామి న విగ నిత వేత సా | 

స్మరతి మధు సూదనో మామపి న చేత సా ||                                                                                      ||యామి హే||

చరణం 7

హరి చరణ శరణ జయదేవ కవి బార తీ  |  

వసతు హృది యువ తిరివ కోమల కలవ తీ  ||                                                                                   ||యామి హే||

Bhakta jayadēv aṣṭapadī thirteenth kirtan
"Kathita samayē/Yāmi hē kamiha"
 in phōniks

Hymn

Atrāntarē ca kulata–kula, vartma–ghāta

san̄jāta–pātaka, iva sphuṭala–lān̄chana–śrīḥ.

vr̥ndāvanāntaram, adhipayath, ansu–jālaiḥ

dik–sundari, vadana–candana–bindurinduḥ॥

This verse is not in the above kirtan but it is in an ancient kirtan.

prasarati śaśadhara bimbē

vihita vilambē ca mādhavē vidurā |  

viracita vividha vilāpaṁ                                                                                                 ||viracita||

sā paritāpaṁ cakāra uccaiḥ ||                                                                              ||sā paritāpaṁ||

Pallavi

kathita samayēpi harirahaha na yayauvanaṁ |                                         ||kathita samayēpi||
mama viphalaṁ idamamalarūpamapi yauvanaṁ ||                                                                   

yāmi hē kamiha śaraṇaṁ sakhījanavacanavan̄citā ||                                                ||yāmi hē||

Verse 1

yadanu gamanāya niśi gahanaṁ api śīlitaṁ | 

tēna mama hr̥dayamidaṁ asama śara kīlitaṁ |                                                          ||yāmi hē||

Verse 2

māmā maraṇamē varaṁ ati vittadā kēta nā | 

kimiti viṣa hāmi vīra hāna laṁ a cēta nā ||                                                                  ||yāmi hē||

Verse 3

māmiha hi vidhura yati madhura madhu yāmi nī |     

kāpi hariṁ anu bhavati kr̥ta sukr̥ta kāmi nī ||                                                               ||yāmi hē||

Verse 4

ahaha kala yāmi vala yādhi maṇi bhūṣaṇaṁ | 

hari viraha dahana vaha nēna bahu dūṣaṇaṁ ||                                                         ||yāmi hē||

Verse 5

kusuma sukumāra tanuṁ atanu śara līla yā | 

sragapi hr̥di hanti māṁ ati viṣama śīla yā ||                                                                ||yāmi hē||

Verse 6

ahamiha hi niva sāmi na viga nita vēta sā | 

smarati madhu sūdanō māmapi na cēta sā ||                                                             ||yāmi hē||

Verse 7

hari caraṇa śaraṇa jayadēva kavi bāra tī  |  

vasatu hr̥di yuva tiriva kōmala kalava tī  ||                                                                   ||yāmi hē||

జయదేవుని అష్టపదులలో పదమూడవ కీర్తన
"యామి హే కమిహ/కథిత సమయే" తెలుగులో అనువాదం

 

శ్లోకం

అత్రాంతరే చ కులత–కుల, వర్త్మ–ఘాత

సంజాత–పాతక, ఇవ స్ఫుటల–లాంఛన–శ్రీః।

వృందావనాంతరమ్, అధిపయథ్, అంసు–జాలైః

దిక్–సుందరి, వదన–చందన–బిందురిందుః॥

అనువాదం

రాత్రి సమీపించగా, గుండ్రని మచ్చలతో అలంకరించబడిన చంద్రుడు

తన లోపాలను ప్రదర్శిస్తున్నట్లుగా, వృందావనాన్ని

చంద్రకాంతులతో ప్రకాశింపజేశాడు.

ఆ చంద్రుడు, ఆకాశమనే ముఖంపై

చందనపు పొడి బిందువులా కనబడుతున్నాడు.

ఈ శ్లోకం పైన ఇచ్చిన కీర్తనలో లేదు కానీ ప్రాచీన కీర్తనలో ఉంది.

ప్రసరతి శశధర బింబే

విహిత విలంబే చ మాధవే విదురా |

విరచిత వివిధ విలాపం                                                                                                                       

సా పరితాపం చకార ఉచ్చైః ||

అనువాదం

చంద్రుడు ఆకాశమునందు ప్రకాశమానముగా ఉదయించెను.

రాధ, శ్రీకృష్ణునితో కలవుటకు ఆలస్యం జరిగినందున,

తీవ్రమైన వేదనతో కలవరపడుచున్నది. ఆమె తన 

మనోవేదనను సన్నిహిత సఖికి వెలిబుచ్చెను.

పల్లవి

కథిత సమయేపి హరిరహహ న యయౌవనం |                                                                    

మమ విఫలం ఇదమమలరూపమపి యౌవనం ||​                                                                   

యామి హే కమిహ శరణం సఖీజనవచనవంచితా ||                                                                         

అనువాదం

ఓ సఖి! నిశ్చయించిన సమయమున శ్రీకృష్ణుడు వృందావనమునకు రాలేదు.

నా సౌందర్యము, నా యౌవనము ఎటువంటి ప్రయోజనమునను కలిగించలేదు. 

ఇపుడు నన్ను రక్షించగలవారు ఎవరున్నారు? 

పరులు చెప్పిన మాటలపై విశ్వాసముంచి మోసపోయితిని.

చరణం 1 

​యదను గమనాయ నిశి గహనం అపి శీలితం | 

తేన మమ హృదయమిదం అసమ శర కీలితం |                                                                        

అనువాదం

నిశీ సమయంలో వనములో శ్రీకృష్ణుని అన్వేషణలో నాయెను 

అలసిపోయితిని. ఆయన నన్ను ఎన్నో విధములుగా తిప్పలు 

పెట్టుచున్నారు. మన్మథుని బాణములు నా హృదయమునకు

తీవ్రమైన బాధను కలిగించుచున్నవి.

చరణం 2

మామా మరణమే ఎవ వరం అతి విత్తదా కేత నా | 

కిమితి విష హామి వీర హాన లం అ చేత నా ||

అనువాదం

అయ్యో! శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడ లేకపోతే, ఈ విరహవేదనను 

నేను ఏ విధముగా సహించగలను?

ఈ సంగమస్థలమున నేను ఒంటరిగా ఉన్నాను. 

ఈ విధమైన శూన్యతను, దుఃఖాన్ని నిశ్చేష్టగా భరించుటకన్నా 

మృత్యువే మెరుగైనదని నాకు అనిపించుచున్నది.

చరణం 3

మామిహ హి విధుర యతి మధుర మధు యామి నీ |     

కాపి హరిం అను భవతి కృత సుకృత కామి నీ ||                                                                                

అనువాదం

హాయో! వసంతకాలపు ఈ సుందర రాత్రిని నా ప్రియునితో 

లేకుండా గడపవలసి వచ్చిందని ఎంత వేదనకలిగినది! 

కృష్ణుడు యిప్పుడు ఎక్కడో మరెవరైనా కామముతో కూడిన

స్త్రీతో కేళి చేయుచుండవచ్చును. 

ఆకు ఆమె గతజన్మ సుకృతఫలమే కావచ్చును.

చరణం 4

అహహ కల యామి వల యాధి మణి భూషణం | 

హరి విరహ దహన వహ నేన బహు దూషణం ||                                         

అనువాదం

హాయో! శ్రీకృష్ణుని విరహాగ్నిలో నా హృదయం దహించిపోతున్న

ఈ సమయంలో, నా వజ్రములతో అలంకరించబడిన కంకణములు

మరియు ఇతరాభరణములు నిష్ప్రయోజనమైనవిగా అనిపించుచున్నవి.

చరణం 5

కుసుమ సుకుమార తనుం అతను శర లీల యా | 

స్రగపి హృది హంతి మాం అతి విషమ శీల యా ||

అనువాదం

నా శరీరముపై అలంకరించబడిన పుష్పమాలికలు కూడా, 

మన్మథుని పుష్పబాణముల వలె, నా హృదయమునకు 

హాయిగా కాక, వ్యథను కలిగించుచున్నవి.

చరణం 6

అహమిహ హి నివ సామి న విగ నిత వేత సా | 

స్మరతి మధు సూదనో మామపి న చేత సా ||                 

అనువాదం

వేదన కలిగించు వేటసవృక్షముల సమీపంలోనే నేను ఉండుచున్నాను, 

వాటి దుఃఖకరమైన ప్రభావాన్ని లెక్కచేయక. 

కానీ, నా స్థితిగతుల పట్ల శ్రీకృష్ణుడు నిర్లక్ష్యంగా ఉన్నాడు.

చరణం 7

హరి చరణ శరణ జయదేవ కవి బార తీ  |  

వసతు హృది యువ తిరివ కోమల కలవ తీ  ||                                                             

అనువాదం

ఈ గీతాన్ని కవి జయదేవుడు శ్రీహరిపాదపద్మాలపై సమర్పించుచున్నాడు. 

ఈ మధురవాక్యములు, సాహిత్యకళలలో నిపుణత కలిగిన వనితల వలె, 

భక్తుల హృదయాలలో చిరకాలం నిలిచిపోవాలి.

Jayadeva  Ashtapadi thirteenth kirtan
 "Yaami  He Kamiha/ Kathita Samaye" English Translation

 

Hymn

Atrāntarē ca kulata–kula, vartma–ghāta

san̄jāta–pātaka, iva sphuṭala–lān̄chana–śrīḥ.

vr̥ndāvanāntaram, adhipayath, ansu–jālaiḥ

dik–sundari, vadana–candana–bindurinduḥ॥

Translation
As night came, the mood displayed cratered stains,
seeming to flaunt its guilt with lighting depths
of Vrindavan with moonbeam.
The moon appeared like a spot of
sandalwood powder on the face of the sky.

This verse is not in the above kirtan but it is in an ancient kirtan.

prasarati śaśadhara bimbē

vihita vilambē ca mādhavē vidurā |  

viracita vividha vilāpaṁ                       

sā paritāpaṁ cakāra uccaiḥ ||

Translation
The moon rose brightly in the sky. Radha was distressed because

she was delayed in meeting Krishna. She was deeply troubled 

with pain and shared her sorrow with her close friend.

Pallavi

kathita samayēpi harirahaha na yayauvanaṁ |

idamamalarūpamapi yauvanaṁ ||

yāmi hē kamiha śaraṇaṁ sakhījanavacanavan̄citā ||

Translation

O friend! Krishna did not come to Brindavan at the

promised time. My beauty and youth have become useless. 

Now, who is there to protect me? I trusted the words 

of others and was deceived.

Verse 1

yadanu gamanāya niśi gahanaṁ api śīlitaṁ | 

tēna mama hr̥dayamidaṁ asama śara kīlitaṁ |

Translation

At night, I became tired while searching 

for Krishna in the forest. He is troubling me in many ways. 

Cupid’s arrows are causing deep pain in my heart

Verse 2

māmā maraṇamē varaṁ ati vittadā kēta nā | 

kimiti viṣa hāmi vīra hāna laṁ a cēta nā ||

Translation

Alas! If Krishna is not here, how can I bear this pain of separation? 

I am alone at this meeting place. 

Enduring this emptiness and sorrow helplessly 

feels worse than death to me.

Verse 3

māmiha hi vidhura yati madhura madhu yāmi nī |     

kāpi hariṁ anu bhavati kr̥ta sukr̥ta kāmi nī ||          

Translation

Alas! How painful it is to spend this beautiful spring

night without my beloved! Krishna might now be enjoying

with another woman filled with desire. Perhaps it is the result 

of her good deeds from a previous birth.

Verse 4

ahaha kala yāmi vala yādhi maṇi bhūṣaṇaṁ | 

hari viraha dahana vaha nēna bahu dūṣaṇaṁ ||      

Translation

Alas! As my heart burns in the fire of separation from Krishna, 

my jewel-studded bangles and other ornaments

feel useless to me.

Verse 5

kusuma sukumāra tanuṁ atanu śara līla yā | 

sragapi hr̥di hanti māṁ ati viṣama śīla yā ||

Translation

Even the flower garlands on my body, instead of giving comfort, 

are causing pain to my heart—just like Cupid’s flower arrows.

Verse 6

ahamiha hi niva sāmi na viga nita vēta sā | 

smarati madhu sūdanō māmapi na cēta sā ||     

Translation
I am staying near the sorrowful Vetas trees,
not caring about their sad effect.
But Krishna is ignoring my condition.

Verse 7

hari caraṇa śaraṇa jayadēva kavi bāra tī  |  

vasatu hr̥di yuva tiriva kōmala kalava tī  ||      

Translation

Poet Jayadeva offers this song at the holy feet of Lord Hari.

May these sweet words remain in the hearts of devotees like

a graceful woman skilled in fine arts

జయదేవుని అష్టపదులలో పన్నెండవ కీర్తన నాథ హరే / పశ్యతి దిశి దిశి సాహిత్యం,
phōniks, అనువాదం తెలుగులో మరియు English లో