జయదేవుని అష్టపదులలో తొమ్మిదవ
కీర్తన: రాధికా కృష్ణా/స్తన-వినిహితం
రాగం: బిళహరి
తాళం: ఏక తాళం
రచయిత: భక్త జయదేవ్
భాష: సంస్కృతం
ఈ కీర్తనను ఇక్కడ వినండి
జయదేవుని అష్టపదులలో తొమ్మిదవ కీర్తన
"రాధికా కృష్ణా/స్తన-వినిహితం" కీర్తన సాహిత్యం
శ్లోకం
ఆవాసో విపినాయతే ప్రియసఖీ-మాలాపి జాలాయతే
తాపోఽపి శ్వసితేన దావ-దహన-జ్వాలాకలాపాయతే|
సాపి త్వద్విరహేణ హంత హరిణీ-రూపాయతే హా కథం
కందర్పోఽపి యమాయతే విరచయన్ శార్దూలవిక్రీడితమ్ ||
తాపోఽపి శ్వసితేన దావ-దహన-జ్వాలాకలాపాయతే|
సాపి త్వద్విరహేణ హంత హరిణీ-రూపాయతే హా కథం
కందర్పోఽపి యమాయతే విరచయన్ శార్దూలవిక్రీడితమ్ ||
పల్లవి
స్తనవినిహితం అపి హారం ఉదారం
సా మనుతే కృశతనురతిభారం |
రాధికా కృష్ణ రాధికా | ||రాధికా తవ విరహే కేశవ ||
సా మనుతే కృశతనురతిభారం |
రాధికా కృష్ణ రాధికా | ||రాధికా తవ విరహే కేశవ ||
చరణం 1
సరస-మసృణమపి మలయజ-పంకం |
పశ్యతి విషమివ వపుషి శశంకం | ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
పశ్యతి విషమివ వపుషి శశంకం | ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
చరణం 2
శ్వసిత-పవనమనుపమ-పరిణాహమ్ |
మదన-దహనమివ వహతి సదాహమ్ | ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
మదన-దహనమివ వహతి సదాహమ్ | ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
చరణం 3
దిశి దిశి కిరతి సజల-కణ-జాలమ్ |
నయన-నలినమివ విగలిత-నాలమ్ || ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
నయన-నలినమివ విగలిత-నాలమ్ || ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
చరణం 4
నయన-విషయం అపి కిసలయ-తల్పమ్ |
కలయతి విహిత-హుతాశ-వికల్పమ్ | ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
కలయతి విహిత-హుతాశ-వికల్పమ్ | ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
చరణం 5
త్యజతి న పాణి-తలేన కపోలం |
బాల-శశినమివ సాయం అలోలం | ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
త్యజతి న పాణి-తలేన కపోలం |
బాల-శశినమివ సాయం అలోలం | ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
చరణం 6
హరిరితి హరిరితి జపతి సకామమ్ |
విరహ-విహిత-మరణేన నికామమ్ || ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
విరహ-విహిత-మరణేన నికామమ్ || ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
చరణం 7
శ్రీ-జయదేవ-భణితం ఇతి గీతమ్ |
సుఖయతు కేశవ-పదమ్ ఉపనీతమ్ || ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
శ్రీ-జయదేవ-భణితం ఇతి గీతమ్ |
సుఖయతు కేశవ-పదమ్ ఉపనీతమ్ || ||రాధికా – తవ విరహే కేశవ||
Bhakta jayadēv aṣṭapadī ninth kirtan
"Rādhikā kr̥ṣṇā/ stana-vinihitaṁ"
in phōniks
Hymn
Āvāsō vipināyatē priyasakhī-mālāpi jālāyatē
Āvāsō vipināyatē priyasakhī-mālāpi jālāyatē
tāpōఽpi śvasitēna dāva-dahana-jvālākalāpāyatē |
sāpi tvadvirahēṇa hanta hariṇī-rūpāyatē hā kathaṁ
kandarpōఽpi yamāyatē viracayan śārdūlavikrīḍitam ||
Pallavi
Stanavinihitaṁ api hāraṁ udāraṁ |
sā manutē kr̥śatanuratibhāraṁ |
rādhikā kr̥ṣṇa rādhikā | ||rādhikā tava virahē kēśava||
Verse 1
Sarasa-masr̥ṇamapi malayaja-paṅkaṁ |
paśyati viṣamiva vapuṣi śaśaṅkaṁ | ||rādhika tava virahē kēśava||
Verse 2
Śvasita-pavanamanupama-pariṇāham |
madana-dahanamiva vahati sadāham | ||rādhika tava virahē kēśava||
Verse 3
Diśi diśi kirati sajala-kaṇa-jālam |
nayana-nalinamiva vigalita-nālam | ||rādhika tava virahē kēśava||
Verse 4
Nayana-viṣayaṁ api kisalaya-talpam |
kalayati vihita-hutāśa-vikalpam | ||rādhikā tava virahē kēśava||
Verse 5
Tyajati na pāṇi-talēna kapōlaṁ |
bāla-śaśinamiva sāyaṁ alōlaṁ | ||rādhikā tava virahē kēśava||
Verse 6
Haririti haririti japati sakāmam |
viraha-vihita-maraṇēna nikāmam | ||rādhikā tava virahē kēśava||
Verse 7
Śrī-jayadēva-bhaṇitaṁ iti gītam |
sukhayatu kēśava-padam upanītam | ||rādhikā tava virahē kēśava||
జయదేవుని అష్టపదులలో తొమ్మిదవ కీర్తన
"రాధికా కృష్ణా/స్తన-వినిహితం" కీర్తన తెలుగులో అనువాదం
శ్లోకం
ఆవాసో విపినాయతే ప్రియసఖీ-మాలాపి జాలాయతే
తాపోఽపి శ్వసితేన దావ-దహన-జ్వాలాకలాపాయతే|
సాపి త్వద్విరహేణ హంత హరిణీ-రూపాయతే హా కథం
కందర్పోఽపి యమాయతే విరచయన్ శార్దూలవిక్రీడితమ్ ||
తాపోఽపి శ్వసితేన దావ-దహన-జ్వాలాకలాపాయతే|
సాపి త్వద్విరహేణ హంత హరిణీ-రూపాయతే హా కథం
కందర్పోఽపి యమాయతే విరచయన్ శార్దూలవిక్రీడితమ్ ||
అనువాదం
రాధ యొక్క నివాసం ఇప్పుడు ఒక అరణ్యమువలె మారిపోయింది.
ఆమె స్నేహితులు కూడా ఆమెకు ఉక్కుపాదమైనవారు అయిపోయారు.
ఆమె మనోవేదన అరణ్యంలో చెలరేగిన అగ్నిలా మారింది.
ఆమె తానొక ఒంటరి జింక వలె, ఆ అరణ్యంలో సంచరిస్తోంది.
మదనుడు (మన్మథుడు) పులిలా ఆమెపై దాడి చేస్తున్నాడు.
ఆమె స్నేహితులు కూడా ఆమెకు ఉక్కుపాదమైనవారు అయిపోయారు.
ఆమె మనోవేదన అరణ్యంలో చెలరేగిన అగ్నిలా మారింది.
ఆమె తానొక ఒంటరి జింక వలె, ఆ అరణ్యంలో సంచరిస్తోంది.
మదనుడు (మన్మథుడు) పులిలా ఆమెపై దాడి చేస్తున్నాడు.
పల్లవి
స్తనవినిహితం అపి హారం ఉదారం
సా మనుతే కృశతనురతిభారం |
రాధికా కృష్ణ రాధికా
సా మనుతే కృశతనురతిభారం |
రాధికా కృష్ణ రాధికా
రాధికా – తవ విరహే కేశవ ||
అనువాదం
రాధిక యొక్క సుకుమారమైన దేహం ఎంత క్షీణించిందో,
ఆమెకు తన అతి ప్రియమైన హారం కూడా భారంగా అనిపిస్తోంది.
ఓ కేశవా, నీపై ప్రేమతో రాధిక విరహవేదనతో తపించుచున్నది.
ఆమెకు తన అతి ప్రియమైన హారం కూడా భారంగా అనిపిస్తోంది.
ఓ కేశవా, నీపై ప్రేమతో రాధిక విరహవేదనతో తపించుచున్నది.
చరణం 1
సరస-మసృణమపి మలయజ-పంకం |
పశ్యతి విషమివ వపుషి శశంకం ||
పశ్యతి విషమివ వపుషి శశంకం ||
అనువాదం
ఆమెకు ఇప్పుడు మృదువుగా, శీతలంగా ఉండే గంధపు చందనమూ
విషమే అనిపిస్తోంది.దానిని తన శరీరంపై ధరించడానికి కూడా
ఆమె భయపడుతోంది.
ఆమె భయపడుతోంది.
చరణం 2
శ్వసిత-పవనమనుపమ-పరిణాహమ్ |
మదన-దహనమివ వహతి సదాహమ్ ||
మదన-దహనమివ వహతి సదాహమ్ ||
అనువాదం
ఆమె నిశ్వాసాలు కూడా మన్మథుని అగ్నిలా వేడిగా అనిపిస్తున్నాయి.
ఆ లోతైన ఊపిరిపీల్చడాలే తాను తగులుతున్న అగ్నికుండమై
ఆ లోతైన ఊపిరిపీల్చడాలే తాను తగులుతున్న అగ్నికుండమై
మారిపోయినట్లు అనుభవిస్తోంది.
చరణం 3
దిశి దిశి కిరతి సజల-కణ-జాలమ్ |
నయన-నలినమివ విగలిత-నాలమ్ ||
నయన-నలినమివ విగలిత-నాలమ్ ||
అనువాదం
రాధా యొక్క కమలసదృశమైన నేత్రాలు కన్నీటితో నిండి ఉన్నాయి.
అవీ నీ కోసం అన్ని దిశలకూ వెలితిగా, నిరాశగా చూస్తున్నవి.
ఆమె నేత్రాలు, తమ దండల నుండి వేరైపోయిన కమలదళాలవలె అనిపిస్తున్నవి.
అవీ నీ కోసం అన్ని దిశలకూ వెలితిగా, నిరాశగా చూస్తున్నవి.
ఆమె నేత్రాలు, తమ దండల నుండి వేరైపోయిన కమలదళాలవలె అనిపిస్తున్నవి.
చరణం 4
నయన-విషయం అపి కిసలయ-తల్పమ్ |
కలయతి విహిత-హుతాశ-వికల్పమ్ ||
కలయతి విహిత-హుతాశ-వికల్పమ్ ||
అనువాదం
తనకు సాంత్వనమిచ్చే మృదువైన ఆకుల మంచాన్ని కూడా
ఆమె ఇప్పుడు అగ్నికుండమై అనుభవిస్తోంది.
ఆమె ఇప్పుడు అగ్నికుండమై అనుభవిస్తోంది.
చరణం 5
త్యజతి న పాణి-తలేన కపోలం |
బాల-శశినమివ సాయం అలోలం ||
త్యజతి న పాణి-తలేన కపోలం |
బాల-శశినమివ సాయం అలోలం ||
అనువాదం
ఈ వాక్యంలో రాధా యొక్క విరహవేదనతో కలిగిన స్థితప్రజ్ఞత,
ఆమె తనచింతలలో లీనమై ఉండడం అద్భుతంగా ప్రతిబింబించబడింది.
చరణం 6
హరిరితి హరిరితి జపతి సకామమ్ |
విరహ-విహిత-మరణేన నికామమ్ ||
విరహ-విహిత-మరణేన నికామమ్ ||
అనువాదం
రాధా "హరి, ఓ హరి!" అని నీ కోసం తపిస్తూ నిన్ను తలపిస్తూ జపించుచున్నది.
ఆమె కృష్ణుని విరహ వేదనతో ఆమె ప్రాణాలు విడిచిపెట్టే స్థితికి చేరింది.
ఆమె కృష్ణుని విరహ వేదనతో ఆమె ప్రాణాలు విడిచిపెట్టే స్థితికి చేరింది.
చరణం 7
శ్రీ-జయదేవ-భణితం ఇతి గీతమ్ |
సుఖయతు కేశవ-పదమ్ ఉపనీతమ్ ||
శ్రీ-జయదేవ-భణితం ఇతి గీతమ్ |
సుఖయతు కేశవ-పదమ్ ఉపనీతమ్ ||
అనువాదం
కవి జయదేవుడు ఈ గీతాన్ని శ్రీకృష్ణుని పదపద్మాల వద్ద అర్పిస్తున్నాడు.
ఈ గీతాన్ని పాడే వారు గానీ, శ్రద్ధతో ఆలకించే వారు గానీ పరమానందాన్ని
పొందగలరు.
Jayadeva Ashtapadi ninth kirtan
"Radhika Krishna/Stana Vinihitam"
kirtan English Translation
Hymn
Translation
Āvāsō vipināyatē priyasakhī-mālāpi jālāyatē
tāpōఽpi śvasitēna dāva-dahana-jvālākalāpāyatē |
sāpi tvadvirahēṇa hanta hariṇī-rūpāyatē hā kathaṁ
kandarpōఽpi yamāyatē viracayan śārdūlavikrīḍitam ||
Radha's home now feels like a dense forest. Her close friends
seem like a trap to her. Her sorrow burns like a forest fire.
She is like a lonely deer wandering helplessly. Manmadha,
the god of love, is attacking her like a wild tiger. How can anyone
expect her to survive in such painful circumstances?
Pallavi
Stanavinihitaṁ api hāraṁ udāraṁ |
Radhika’s tender body has grown so thin and weak that even
Stanavinihitaṁ api hāraṁ udāraṁ |
sā manutē kr̥śatanuratibhāraṁ |
rādhikā kr̥ṣṇa rādhikā |
TranslationRadhika’s tender body has grown so thin and weak that even
her beloved necklace feels heavy to her.O Kesava,
Radhika is suffering deeply in love for you.
Verse 1
Even the soft, cool touch of sandalwood paste feels
Sarasa-masr̥ṇamapi malayaja-paṅkaṁ |
paśyati viṣamiva vapuṣi śaśaṅkaṁ |
TranslationEven the soft, cool touch of sandalwood paste feels
like poison to her. She is so troubled that she’s afraid
to apply it to her body.
Verse 2
She feels that her deep, burning sighs are as hot as
Śvasita-pavanamanupama-pariṇāham |
madana-dahanamiva vahati sadāham |
TranslationShe feels that her deep, burning sighs are as hot as
the fire of Manmadha. The heat of longing consumes
her from within.
Verse 3
Radha’s lotus-like eyes are filled with tears. She looks around
Diśi diśi kirati sajala-kaṇa-jālam |
nayana-nalinamiva vigalita-nālam |
TranslationRadha’s lotus-like eyes are filled with tears. She looks around
in all directions, searching for you with a blank, longing gaze.
Her eyes seem like lotus petals that have fallen from their stems.
Verse 4
She sees her soft bed of tender leaves as a bed of fire.
Nayana-viṣayaṁ api kisalaya-talpam |
kalayati vihita-hutāśa-vikalpam |
TranslationShe sees her soft bed of tender leaves as a bed of fire.
Even rest feels like pain in your absence.
Verse 5
She sits quietly, resting her hand on her moon-like cheek,
Tyajati na pāṇi-talēna kapōlaṁ |
bāla-śaśinamiva sāyaṁ alōlaṁ |
TranslationShe sits quietly, resting her hand on her moon-like cheek,
lost in deep thought and sorrow.
Verse 6
Radha keeps chanting, "Hari, oh Hari," longing for you.
Haririti haririti japati sakāmam |
viraha-vihita-maraṇēna nikāmam |
TranslationRadha keeps chanting, "Hari, oh Hari," longing for you.
The pain of being apart from you is so deep, it feels like
it’s slowly taking her life away.
Verse 7
Śrī-jayadēva-bhaṇitaṁ iti gītam |
sukhayatu kēśava-padam upanītam ||
TranslationPoet Jayadeva offers this song at the lotus
feet of Lord Krishna. Whoever sings or listens to it with devotion
will be blessed with true and lasting joy.
Post a Comment (0)